contemplatie · 2020–2021
Rust-tijdde kunst van opmerkzaamheid
IJda Smits
ik doe niets en stel me voor
dat de jaren die nog komen
me wegleiden uit mijn brein
dat ik luister naar geluiden
kijk naar het sterven van
planten of het bloeien
en dat iedere herinnering
elke gedachte die opkomt
hier, om mijn ivoren toren
in de ongewone stilte van de stad
zoekt de wind zijn weg
ik luister aandachtig hoor
hoe zijn koude adem zucht in de zon over breken en over de vergeefsheid
van een oud stormachtig verlangen
om nog voor één enkele keer
door de straten te rennen als toen
zodra de zon ondergaat zwermen
kraaien donkere wolken in het avondlicht
volgen mijn ogen hun eensgezinde vlucht
ze duiken stijgen duiken
verdwijnen in het duister
nemen ze mijn dagelijkse gedachten mee
ik sluit mijn huis en buiten buiten
Nu, in de vroege lente de wind
de nachtvorst voorzichtig
door de fel verlichte lucht draagt
perst de magnolia haar bloemen
rechtstandig uit het kale hout
door straten en stegen ga ik
en wend traag mijn ogen, kijk
Deze dag, zoals vele dagen begint
zo licht zo blauw en schraal
een reiger klapt zijn snavel
heft zijn vleugels wacht in de stilte
van de straat tot de wind hem optilt
ik kijk tot hij verdwijnt in de tijd
Het grind op de paden knarst
weerspannige gedachten
achter mij harkt iemand
even is de wind gaan liggen
in de berkentwijgen schitteren
kleine diamanten in bewolkt licht
een glimlach naar de zon
een lichte ruis zingt over de daken
een vogel roept en nog een nog een
een puur lied luidt de ochtend in
ik open mijn ogen vol verwachting
ze naderen ze wijken ze naderen
drie groene sprieten in de voorjaarszon
dansen soepel en sierlijk voor mij
de lucht hangt stil boven de plas
beweegt geen blad of spriet
alleen het water golft licht
hoog in het verlaten ooievaarsnest
zit een gans en roept zijn schorre roep
ik zoek de hemel af naar vleugelwiek
ik zaai het wildebloemen zaad
kwetterende koolmezen verspreiden
mijn bloemen over de wereld
zwart licht de kraai op in het gras
hij buigt en groet mijn voeten
het laatste kleed dat ik draag heeft de kleuren van de nacht
Het handgemaakte boek
Deze gedichten zijn geschreven tijdens de eerste quarantaineperiode in 2020.
Door de quarantaine en door fysieke problemen kon ik maanden nergens naar toe en leefde als een kluizenaar. Dat bracht mij in een stemming waarin ik mijn omgeving en beleving in alle rust kon aanschouwen en verwoorden. Ik oefende mij in de kunst van de opmerkzaamheid.
De tekeningen waarmee ik de cyanotypes heb gemaakt zijn handgetekend op een teken-app op mijn iPad. Er is ook een handgemaakt exemplaar als kunstobject gemaakt met blauwdrukken van de tekeningen.
Verder wordt de serie gedrukt in eigen beheer en is er een epub beschikbaar.
Colofon
Niets uit deze uitgave mag gebruikt worden
zonder toestemming van de maker.
www.ijdasmits.nl
info@ijber.nl
de kunst van opmerkzaamheid