Het handgebonden boek

Gedichten & cyanotypes

Het sprekend dier

blauwdrukprinten

IJda Smits

Inleiding

Deze bundel bevat veertien cyanotypes en vijftien gedichten. In de twee handgebonden exemplaren zijn zowel de beelden als de teksten gedrukt op handgeschept Khadipapier — alles cyanotype. In de oplage van 100 gedrukte boekjes is alles blauw gedrukt. In beide versies vergezelt een quote van Lacan elk gedicht. Het sprekend dier is Jacques Lacans benaming voor de mens. De bundel opent met een inleiding in dichtvorm, gericht aan de Heer Lacan, gevolgd door veertien gedichten — waarvan ook het slotgedicht hem aanspreekt. Bij elk gedicht staat een Lacan-quote, of althans mijn interpretatie daarvan.

...maar de dichter in mij leest nu aandachtig
uw inzichten over mijn toetreden in de sociale orde
U bent voor even mijn muze geworden
ik weeg uw woorden en vraag zo her en der…
De taak van taal is niet om mee te delen maar om op te roepen.
Cyanotype — zijn ogen

zijn ogen

zijn ogen peilen mijn handen reiken het hart is weerloos zo kinderweerloos wandelt het door de verlaten taal
Woorden zijn niet toereikend en doen vaak geen recht aan wie we zijn.
Cyanotype — herinner

herinner

herinner hoe zijn handen sloten om mijn hoofd mijn vingers de beweging van zijn lippen volgden zo leerde ik de woorden stelen uit zijn mond
De taal voert het kind in in de gemeenschappelijke wereld, de regels en gebruiken.
Cyanotype — murmelen

murmelen

ingetogen murmelen amper te verstaan maar als we samen zijn op een plaats waar niemand ons hoort rijgen de woorden zich aaneen tot een vislijn en snoeren mij de mond
Ik ben een weer-spiegeling van de ander en de ander is een andergelijke. Ik strijd om te excelleren, ben anders dan jij.
Cyanotype — schikgodin

schikgodin

wat kan ik nog zeggen? dat zwijgen regel is en dan een lach een hand die wuift een waterval van taal die uit mijn mond bruist een wereld schept van rotsen dalen en uitgesleten zandpaden Ik Schikgodin verwoestte vruchtbare oevers met de zoute zondvloed van mijn woord wat kan ik nog zeggen? dat ik ben gegaan verdronken in mijn eigen oceaan
Hoe kunnen we er zeker van zijn dat we geen bedriegers zijn?
Cyanotype — liefgehad

liefgehad

nooit was hij onschuldiger dan op de dag dat ik zijn kamer binnen stapte en hij tot stilstand was gebracht ik boog me over hem en zag de immer bewolkte ogen veranderd in de hemelkleur van een meedogenloze zomerdag zijn zoekende handen klemden zich om mijn arm en ik vergat zoals hij alle woorden behalve dat ik hem heb liefgehad
Liefhebben betekent in essentie bemind willen worden.
Cyanotype — blauwdrukprinten

blauwdrukprinten

op het balkon gekluisterd aan mijn huis speelt de wind en valt ik kijk omhoog en verbaas me om zijn afwezigheid hij is opgestegen uit de vlammen waaide mee met de wind in de regens gevangen etst hij tekens op mijn gezicht en op mijn handen blauwdrukprinten
Het verlangen is een eeuwig verglijdend verlangen.
Cyanotype — handen

P.S.

Stel dat het hoofd een vat is met gaten het hersenvlies een mottige jas klanken sijpelen knorren snorren ruisen floepen tjoeken zoeven denderen dokkeren ratelen proesten puffen raspen huilen schreeuwen blerren en zuchten geruisloos ademloos onhoorbaar zwijgzaam spreek ik een vreemde taal
Cyanotype — kroon

Sprook

Lang, erg lang geleden, kwam ik in een studieboek over taalverwerving bij kinderen Lacan tegen. Samen met een paar andere psychologen / filosofen / onderzoekers / denkers was hij daar. Ik besteedde niet zoveel aandacht aan hem maar wel schreef ik een quote van hem op: De onbewuste wetten zijn de wetten van de taal en de symbolische orde. De vader wijst het kind op de noodzaak zich in te voegen in de symbolische orde. Waarom ik dat deed weet ik niet meer. Jaren later, ik had studie en werk ingeruild voor de kunstacademie en gedichten schrijven, kwam ik het notitieboekje met de quote weer tegen, alsook het begin van een gedicht. Ik maakte het gedicht af en borg het weer op. Weer jaren later besloot ik al mijn studieboeken en aantekeningen op te ruimen. En weer kwam ik het notitieboekje tegen en las de vergeten quote en het vaag herinnerde gedicht. Zo bleef Lacan door mijn leven wandelen en uiteindelijk verdiepte ik me in zijn gedachtengoed. Alhoewel ik, dacht ik, het helemaal niet kon volgen en geïrriteerd raakte door ‘s mans gedachtengang, ging ik toch gesprekken aan met anderen over die quote, over taal en over vaders. Afgeluisterde ervaringen noem ik die. Van deze afgeluisterde ervaringen maakte ik thuis aantekeningen en dat resulteerde in een aantal gedichten. De gedichten gaan allemaal vergezeld van een quote van Lacan. Hij wordt wel gezien als de uitvinder van de quote avant la lettre. Uiteindelijk is deze bundel ontstaan omdat Lacan en cyanotypie in mijn ogen en oren bij elkaar passen. Ik hoop dat u met plezier gekeken en gelezen hebt. IJda Smits

Colofon

Met dank aan Jacques Lacan.

Deze bundel is tot stand gekomen door de gulle donaties van vele mensen en door giften van het AFK (aMsterdam fonds voor de kunst en het Prins Bernard Cultuurfonds Noord Holland. Twee bundels met originelen zijn gebonden door Anna Cairoli. 100 bundels zijn gedrukt bij drukkerij de Bij in Amsterdam. Beiden wil ik bedanken voor hun meedenken aan dit project. Jos van Hest en Jan ter Heijde bedank ik voor de leuke interviews. Op Voor de kunst kunt de crowdfunding nog zien. Heeft U interesse in de bundel neem dan contact op met IJda Smits